Poparcie kolonizacji
Warto wspomnieć, że wódz obozu protestanckiego we Francji, admirał Gaspard de Coligny (1519—1572), popierał dążenia kolonialne mieszczaństwa swego kraju i że z jego inicjatywy powstały nawet dwie kolonie francuskie w Nowym Świecie: w latach 1555—1560 w Brazylii, a w 1562— 1565 na północnych krańcach Florydy. Koniec obu tych przedsięwzięć był jednak tragiczny. Osadnicy francuscy w Brazylii zostali wymordowani przez Portugalczyków, a na Florydzie przez Hiszpanów. Mimo braku oficjalnego poparcia ze strony dworu francuskiego, który dopiero pod koniec XVI w. znowu zacznie podejmować skromne próby założenia stałej kolonii w Kanadzie, odkrycia Cartiera nie poszły w zapomnienie. Francuskie statki rybackie nadal wykorzystywały bogate ławice przybrzeżne Nowej Fundlandii, a nawet w poszukiwaniu bogactw zapuszczały się na spenetrowane przez Cartiera tereny kanadyjskie. Rozwijał się w ten sposób na niewielką skalę handel żeglarzy i kupców francuskich z Indianami, coraz większego znaczenia nabierał import kanadyjskich futer bobrowych. Mający podstawowe znaczenie handel futrzany rozwijał się od początkowych sporadycznych kontaktów przybrzeżnych do wypraw kupców francuskich w głąb Kanady, do ujścia rzeki Saguenay i położonych tam osad indiańskich Algonkinów.