Francuskie przymierze
Przymierze zawarte przez Francuzów z Huronami i Algonkinami miało dla młodej kolonii francuskiej podstawowe znaczenie. Rozwój kolonii był jednak bardzo powolny i przez wiele lat liczba Francuzów w Kanadzie ograniczała się do niewielkiej ilości rodzin osiadłych w Quebecu. Trudności sprawiała surowa zima kanadyjska, groźni Irokezi oraz niedołężna biurokracja paryska, jak i bałagan panujący we Francji po zamordowaniu Henryka IV w 1610 r. Trzeba było zabiegać o przedłużenie królewskiego monopolu, zapewniającego środki na prowadzenie kolonii, kłopoty sprawiali też angielscy korsarze, którzy napadali na Akadię i ją łupili. Nie należy też zapominać o strukturze społecznej i ekonomicznej Francji, odmiennej pod wieloma względami od bardziej sprzyjającej ekspansji strukturze ówczesnej Anglii. W Anglii znajdowały się liczne rzesze ludzi pozbawionych pracy, brakowało zaś własnych płodów rolnych i drewna na budowę statków. Francja natomiast była raczej samowystarczalna w zakresie płodów rolnych i leśnych, nie miała też wiele zbędnych rąk do pracy. Problem okazał się głębszy, gdy zabroniono dostępu do Kanady prześladowanym w swej ojczyźnie tak zaangażowanym w handlu i żegludze hugenotom. Dla porównania warto przypomnieć, że w wypadku Anglii właśnie różnowiercy stanowili podstawowy zrąb ludności osiedlającej się na terenie Ameryki Północnej. Inaczej też niż w Anglii brak było we Francji bogatych finansistów zainteresowanych w rolniczej eksploatacji zamorskiej. W tych warunkach sojusz z Indianami stawał się głównym celem Champlaina.
apartamenty Kraków wynajem busów Wrocław tani nocleg zakopane w apartamencie