Dazenie o niezaleznosc
W przeciwieństwie do angielskich kolonii w Ameryce Północnej, wykazujących dążenie do niezależności i większej równości wśród osadników, życie Nowej Francji opierało się na ścisłej zależności od Paryża oraz silnej władzy seniorów i klas wyższych. Feudalna w istocie organizacja podkreślała zależność klas niższych od bogatych właścicieli ziemi i hierarchii kościelnej. Pomiędzy tą grupą a masą drobnych osadników uprawiających ziemię znajdowali się kupcy futrzani. Nowa Francja nie posiadała średnich warstw. Bogaci kupcy powiązani byli ze sferami rządzącymi, brak było ośrodków" rzemieślniczych o większym znaczeniu. Zwykli kupcy futrzani nie należeli natomiast na dobrą sprawę do struktury społeczeństwa Nowej Francji. Wędrowali po odludnych puszczach i lasach w poszukiwaniu cennego surowca, handlowali z Indianami, zjawiając się w osadach francuskich jedynie w celu zabawienia się, wydania pieniędzy i uzupełnienia wyposażenia. Ci „gońcy leśni" cieszyli się wolnością i niezależnością, tryb ich życia pociągał wielu kolonistów Nowej Francji. System senioralny w Kanadzie stanowił o wiele mniej uciążliwą formę wyzysku niż system feudalny we Francji. Stosunek seniora do osadników był w trudnych warunkach kolonialnych, w obliczu licznych niebezpieczeństw, bardziej przyjazny i bliski niż w starym kraju. I w Kanadzie pionierskie warunki życia przyczyniły się do powstawania pewnych elementów wolności i niezależności, chociaż nie w tym stopniu co w angielskich koloniach w Ameryce Północnej.